Przejdź do treści
Zaktualizowano: 6 min czytania

Trwałe woluminy i StatefulSets w Kubernetes: najważniejsze zmiany i nowości

Jak działają trwałe woluminy i StatefulSets w Kubernetes oraz co zmieniło się w ostatnich wersjach: polityka retencji PVC, VolumeAttributesClass, maxUnavailable, strategia Recreate i warunek Unused, z numerem wersji i statusem każdej funkcji według dokumentacji projektu.

Jakub Malarczyk Autor: Jakub Malarczyk

Trwałe woluminy pozwalają aplikacjom w Kubernetes przechowywać dane dłużej niż żyje pojedynczy pod, a StatefulSet daje każdemu podowi stałą tożsamość i własny wolumin. W ostatnich wydaniach ta część projektu wyraźnie dojrzała: retencja PVC i klasy atrybutów woluminów są stabilne, a aktualizacje StatefulSetów dostają nowe opcje.

Na skróty

Czego dowiesz się z artykułu:

  • Jak współpracują PersistentVolume, PersistentVolumeClaim, StorageClass i StatefulSet
  • Które funkcje związane z pamięcią trwałą i StatefulSetami zmieniły status w ostatnich wersjach
  • Jak sprawdzić, co obsługuje Twój klaster

Dla kogo jest ten artykuł:

  • Administratorzy i inżynierowie platform utrzymujący klastry Kubernetes
  • Zespoły uruchamiające w klastrze bazy danych i kolejki

Czas czytania: 7 minut

Podstawy: PV, PVC i StorageClass

PersistentVolume (PV) to zasób pamięci w klastrze, a PersistentVolumeClaim (PVC) to żądanie tej pamięci złożone przez aplikację. Najczęściej PV powstaje dynamicznie: PVC wskazuje StorageClass, a sterownik CSI tworzy wolumin w systemie pamięci masowej. Według dokumentacji na kubernetes.io polityka odzyskiwania woluminu (reclaimPolicy) w StorageClass może mieć wartość Delete albo Retain, a gdy nie zostanie podana, domyślnie przyjmuje Delete. To ważne dla danych produkcyjnych: usunięcie PVC przy polityce Delete usuwa też wolumin.

Tryb dostępu ReadWriteOncePod jest stabilny od Kubernetes 1.29 i gwarantuje, że wolumin czyta i zapisuje tylko jeden pod w całym klastrze. Działa wyłącznie z woluminami CSI. Dokumentacja StatefulSetów na kubernetes.io zaleca go do zastosowań produkcyjnych zamiast ReadWriteOnce.

StatefulSet i volumeClaimTemplates

StatefulSet zarządza podami, które nie są wymienne: każdy ma stałą nazwę z numerem porządkowym, na przykład web-0, i własny wolumin. Pole .spec.volumeClaimTemplates sprawia, że kontroler tworzy osobny PVC dla każdego poda. Gdy pod zostanie odtworzony na innym węźle, dostaje z powrotem ten sam PVC. Przy domyślnej polityce zarządzania podami (OrderedReady) pody są tworzone kolejno, a przy skalowaniu w dół usuwane w odwrotnej kolejności, co ma znaczenie dla baz danych z replikacją.

Najważniejsze zmiany w ostatnich wersjach

Projekt utrzymuje gałęzie wydań trzech ostatnich wersji minor: według strony wydań na kubernetes.io są to 1.37, 1.36 i 1.35. Statusy poniżej pochodzą z dokumentacji StatefulSetów, trwałych woluminów, klas atrybutów woluminów i z tabeli bramek funkcji (Feature Gates) na kubernetes.io, odczytanych w listopadzie 2026.

Polityka retencji PVC w StatefulSet. Pole .spec.persistentVolumeClaimRetentionPolicy ma dwie polityki: whenDeleted (usunięcie StatefulSetu) i whenScaled (zmniejszenie liczby replik). Każda przyjmuje Retain (domyślnie) albo Delete. Według tabeli bramek funkcji na kubernetes.io bramka StatefulSetAutoDeletePVC była w fazie alfa w 1.23, beta od 1.27, a od 1.32 funkcja jest stabilna. Wcześniej PVC zostawały w klastrze po usunięciu StatefulSetu i trzeba było sprzątać je ręcznie.

VolumeAttributesClass. Klasa atrybutów woluminu opisuje modyfikowalne parametry, na przykład IOPS i przepustowość, zależne od sterownika CSI. Obiekt ma pola driverName i parameters, a PVC wskazuje klasę polem volumeAttributesClassName. Zmiana tej nazwy w istniejącym PVC zmienia parametry woluminu bez jego odtwarzania, o ile sterownik CSI obsługuje API ModifyVolume. Tabela bramek na kubernetes.io podaje: alfa w 1.29, beta od 1.31, stabilna od 1.34, a od 1.36 bramki VolumeAttributesClass nie da się już wyłączyć.

Start numeracji podów. Pole .spec.ordinals.start pozwala zacząć numerację podów od wskazanej wartości zamiast od zera: pody dostają numery od .spec.ordinals.start do .spec.ordinals.start + .spec.replicas - 1. Według dokumentacji na kubernetes.io funkcja pojawiła się w 1.26 i jest stabilna od 1.31.

Limit niedostępnych podów przy aktualizacji. Pole .spec.updateStrategy.rollingUpdate.maxUnavailable pozwala aktualizować kilka podów naraz. Według tabeli bramek na kubernetes.io bramka MaxUnavailableStatefulSet była w fazie alfa od 1.24 do 1.34, a od 1.35 jest w fazie beta. W 1.37 jest włączona domyślnie (tak samo w 1.35.0–1.35.3), ale od 1.35.4 i w całej 1.36 była domyślnie wyłączona, więc w starszych klastrach sprawdź jej stan.

Strategia Recreate dla StatefulSet. Wartość Recreate w .spec.updateStrategy.type usuwa wszystkie pody naraz i dopiero potem tworzy nowe. To przestój na czas aktualizacji, ale stare i nowe wersje nigdy nie działają równocześnie. Dokumentacja na kubernetes.io podaje status alfa od 1.37, z bramką StatefulSetRecreateStrategy domyślnie wyłączoną.

Warunek Unused w PVC. Kontroler ochrony PVC dodaje do każdego żądania warunek Unused, który mówi, czy odwołuje się do niego jakikolwiek pod w stanie innym niż końcowy, a lastTransitionTime pokazuje od kiedy. Ułatwia to znajdowanie porzuconych woluminów. Według tabeli bramek na kubernetes.io bramka PersistentVolumeClaimUnusedSinceTime była w fazie alfa w 1.36, a w 1.37 jest w fazie beta i włączona domyślnie.

Jak sprawdzić, co obsługuje Twój klaster

Status funkcji zależy od wersji i konfiguracji komponentów płaszczyzny sterowania, a nie od wersji kubectl. Wersję sprawdzisz poleceniem kubectl version, klasy pamięci poleceniem kubectl get storageclass, a stan żądań i ich warunki poleceniem kubectl describe pvc <nazwa>. Funkcje alfa wymagają włączenia bramki przez administratora klastra, więc w usługach zarządzanych często są niedostępne.

Czytaj także

Rozwijaj kompetencje

Pamięć trwałą i StatefulSety w praktyce omawia szkolenie Kubernetes od podstaw do zaawansowanych technik, a administratorom przygotowującym się do egzaminu służy Przygotowanie do egzaminu Certified Kubernetes Administrator (CKA). Skontaktuj się z nami, żeby dopasować zakres do Twojego klastra.

Najczęściej zadawane pytania (FAQ)

Jak Kubernetes zarządza danymi aplikacji stanowych?

Dane trzyma w trwałych woluminach (PV), o które aplikacja prosi przez PersistentVolumeClaim. StatefulSet tworzy osobny PVC dla każdego poda z szablonu volumeClaimTemplates i przy odtworzeniu poda podłącza ten sam wolumin. O tym, co dzieje się z danymi po usunięciu, decydują polityka odzyskiwania i polityka retencji PVC.

Gdzie w architekturze Kubernetes jest miejsce na pamięć trwałą?

Pamięć trwałą opisują obiekty API: PersistentVolume, PersistentVolumeClaim, StorageClass i VolumeAttributesClass. Samo zapewnienie woluminów robi sterownik CSI dostawcy pamięci masowej, uruchomiony w klastrze. Kubernetes łączy żądania aplikacji z woluminami i podłącza je do węzłów, na których działają pody.

Czy przy wdrażaniu Kubernetes w firmie bazy danych można uruchomić w StatefulSet?

Można, i do tego StatefulSet powstał: daje stałą tożsamość podów, kolejność uruchamiania i osobne woluminy. Trzeba jednak zaplanować kopie zapasowe, politykę retencji PVC i sposób aktualizacji. StatefulSet nie zastępuje mechanizmów replikacji samej bazy.

Czy w zarządzanej usłudze Kubernetes w chmurze dostępne są nowe funkcje woluminów?

Funkcje stabilne i beta włączone domyślnie są zwykle dostępne, gdy dostawca oferuje odpowiednią wersję klastra. Funkcje alfa wymagają włączenia bramki, czego usługi zarządzane często nie pozwalają zrobić. VolumeAttributesClass zadziała tylko wtedy, gdy sterownik CSI dostawcy obsługuje modyfikację woluminów.

Jakub Malarczyk
Jakub Malarczyk Opiekun szkolenia

Poproś o ofertę

Rozwiń swoje kompetencje

Sprawdź naszą ofertę szkoleń i warsztatów.

Zapytaj o szkolenie
Zadzwoń do nas +48 22 487 84 90